Aslinda derdim…
Hep yalnizligimdan sikayet ettim durdum. Herkes gibi… Halbuki ne kadar cok yalniz degilmisim ne kadar kalabalikmisim sagimda solumda onumde arkamda ne kadar cok insan, ne kadar cok beni seven kisi varmis. Benim derdim yalnizlik degil yalniz olamamakmis. Sanirim buyuyorum. Daha yeni buyuyorum ve yalniz kalmaya ihtiyacim oldugunu butun hucrelerim soyluyor. Yalniz ve olaysiz kalmaliyim.
Bazi insanlar cektikleri acinin anlasilamayacagina inaniyorlar ve dunyaki dertlerin en buyuguymus gibi cingar cikartiyorlar. Onlarin amina koyayim ben.
Simdi aramizda noksan olan seyin ne oldugunu biliyorum. Bu eksik sana degil bana ait… Bende inanmak noksanmis. Beni bu kadar cok sevdigine inanmadigim icin, sana asik olmadigimi zannediyormusum. Bunu simdi anliyorum. Demek ki insanlar benden inanma kabiliyetini almislar. Ama simdi inaniyorum. Sen beni inandirdin. Seni seviyorum.
“
Ben ona hic bir zaman parfum hediye etmeyecegim mesela tenin kokusunu burnuma kazimak istedigim… Bende boyle seviyorum aga.
No love movies
Evet ask filmi izlemiyorum. Arkadaslarimda sikayetci bu durumdan. Izlemiyorumda degil aslinda izleyemiyorum. Eskiden cok ask filmi izlerdim ama bir filmin bir insana bir seyler katmasi lazim. Ask filmleri bana hic bir sey katmiyor ustelik zamanimi aliyordu. Benim ask tanimim film olabilecek kadar basit degil. O yuzden artik ask filmi yok.
